تصنیف بهار دلکش
شاعر: ملک الشعرای بهار (سروده شده در دو بند)
آهنگساز: غلامحسین درویش
تنظیم کننده: علیرضا توانگر
البوم: آنسوی بیسو 1381
اجرا های دیگر(در دستگاه ابوعطا):
1-علیرضا قربانی با همراهی تار داریوش طلایی
2- رشید بهبودف (خواننده اذری زبان)
3-محمد رضا شجریان در سال 1355 با همراهی گروه نوازندگان گروه فرهنگ و هنر با تنظیم استاد فرامرز پایور -در سال 1359 با همراهی تار محمدرضا لطفی
دگر باره بهار طبیعت فرا رسیده ،بهار دل ها ،بهار جان ها
همه جا بوی بهار پیچیده...بوی باران ،شکوفه و سبزه ...بوی نشاط و سرزندگی
و اکنون هنگامه ی سرودن نغمه های بهاریست ...
هنگام سرودن نغمه های بهاریست، زمان چنین گفته ما را
تا روز سبز و دلی عاشق داری؛بدان که بهار است،بهار زندگانی
حال که تو هم بهاری داری،با من بخوان این نغمه ی بهاری :
بهـــار دلکش رسید و دل به جا نباشد
از آنـــکه دلــبر دمی به فکــر ما نباشد
در این بهـــار ای صنم بیا و آشتی کن
که جنگ و کین با من حزین روا نباشد
صبحدم بلبل بردرخت گل به خنده می گفت:
نازنینان را ،مه جبینان را،خدا وفـــا نباشد
اگر که با این دل حـــزین تو عهدو بستی
عزیز من ،آخ ،با رقیب من چـرا نشستی؟
چـــرا دلم را حبیب من از کینه خستی؟
بیا در برم از وفا یک شب ای "مه نخشب"
تازه کن عهدی ، خدا ، که بر شکستی
بیا در برم از وفا یک شب ای "مه نخشب"،بت بهاری
تازه کن عهدی، تازه کن عهدی، که بر شکستی
♪♫♪♫♪♫
به باغ رفتم دمی به گــل نظـــاره کردم
چون غنچـــه پیراهن از غم تو تازه کردم
روا نبـــاشد اگـــر ز من کـــنـــاره جویی
که من ز بهــــر تو از جهـــان کناره کردم
ای پری پیکر ،سرو سیمین بر،بت بهاری
مهوشی جانا ، دلکشی اما ، وفا نداری
به بـــاغ رفتم چـــون عارضت گلی ندیدم
ز گلشـــنت از مـــراد دل گلـــی نچـــیدم
به خـــاک کــــوی تو لاجــــرم وطن گزیدم
ببین در وطن از رفیقانت،وز رقیبانت چه ها کشیدم






